Kolejność narodzin a charakter (część III)

Kolejność narodzin nie jest główny wyznacznikiem naszego charakteru, ale ma wpływ na osobowość, relacje z rodzeństwem oraz całym społeczeństwem, oddziałuje na  proces dorastania i życie dorosłe.

Dzieci najmłodsze mają wiele szczególnych przywilejów, ale powoduje także pewne niedogodności w procesie wychowania, zwłaszcza jeżeli różnica wieku między nim a rodzeństwem jest znaczna. Bywa ono otaczane przez rodziców nadmierną troską, rozpieszczane i wyręczane w najprostszych czynnościach codziennych.


Charakterystycznymi cechami najmłodszych dzieci jest:
  • otwartość, bycie czarującym i słodkim w trakcie  przebywania wśród innych osób, szczególnie osób dorosłych- zazwyczaj są osobami towarzyskimi, które bardzo dobrze czują się w centrum uwagi. Dążą do tego, aby cała uwaga skupiała się na ich osobie. Rola najmłodszego dziecka pozwala na długotrwałe wcielanie i pielęgnowanie zachowań często dziecinnych. Sytuacja ta ma swoje wady, ponieważ bycie zależnym i słodkim dzieckiem jest urocze, jednak w życiu dorosłym może sprawiać wiele trudności;
  • umiejętność manipulowania- w najbardziej skrajnej formie postawa, która na pierwszy rzut oka związana jest z urokiem osobistym przeradza się w zdolność manipulowania. Jeśli najmłodsze dziecko od najwcześniejszych lat było postrzegane jako czarujące i przejawiało cechy bezradności, to szansa na zmianę jest  w rzeczywistości niewielka. Gdy rodzice wzmacniają swoje dzieci poprzez zachęcenie do podjęcia próby zatroszczenia się o samego siebie, ale przy okazji pokazywano jak należy postępować, to istnieje szansa, że z biegiem lat zależność od osób starszych będzie maleć;
  • słaba organizacja- najmłodsze dzieci bardzo dużo czasu poświęcają na obserwowanie tego, co inni robią i co mogliby za nich zrobić, że mają mniej czasu na stawianie sobie celów, panowanie i organizowanie czasu zajęć dla siebie i dla innych. Przyzwyczajeni są do wyręczania, dlatego rzadko myślą o przyszłości. Bardzo często sprawiają wrażenie bycia chaotycznym. Słaba organizacja stanowi zazwyczaj większy problem dla otoczenia niż dla samej osoby;
  • kreatywne i oryginalne- zachowują otwartość i pomysłowość co sprzyja kreatywności i oryginalności. Znajdują się w o tyle trudnej sytuacji, że ich starsze rodzeństwo wykorzystało wiele metod na przyciągnięcie ich uwagi, dlatego zadaniem młodszych jest szukanie innych sposobów, aby przykuć uwagę rodziców;
  • bardzo często jest buntownikiem i bardziej niż inni sprzeciwia się władzy- poszukiwanie nowych rozwiązań i kreatywność bardzo często wiąże się  z łamaniem dotychczasowych zasad i modeli, dlatego normą jest wdawanie się w rozmowy, dyskusje i sytuacje konfliktowe. Najmłodsze dziecko jest przeciwieństwem najstarszej siostry czy najstarszego brata, ponieważ nie mają takiego szacunku do władzy, nie są też tak kompromisowi jak środkowe dzieci. Przez całe życie uznawane są za buntowników, odkrywców, a nawet na późniejszych etapach rozwoju za geniuszów;
  • skłonność do podejmowania ryzyka- cecha nierozerwalnie związana ze skłonnością do podważania autorytetów oraz obowiązujących zasad i reguł. Z racji, że poszukują sposoby na odróżnienie się od reszty rodzeństwa, to często podejmują się ryzykownych zachowań. W naturę dzieci wpisane jest testowanie rzeczy, które ograniczają. Najmłodsze dzieci próbują znaleźć sposób na najmniejsze ograniczenia, pociągając się do ryzykownych czynów;
  • niskie poczucie własnej wartości oraz kompleks niższości- najmłodsze dzieci przebywają w towarzystwie większych, silniejszych i więcej potrafiących osób. Bardzo często dokonują porównań, które mogą powodować poczucie bycia słabszym, mniej uzdolnionym. Wśród najmłodszych dzieci często pojawia się przekonanie, że nie warto się starać bo i tak nie osiąga się zamierzonych efektów;
  • łatwe uleganie rozczarowaniu i podatność na poczucie zawodu ze strony innych- bywają przez długi okres czasu pod ciągła troską i opieką innych, rzadko kiedy  są stymulowane do samodzielności, co w późniejszym wieku powoduje rozczarowanie i brak umiejętności odnalezienia się w rzeczywistości. Rodzice znają pragnienia swoich dzieci, w miarę możliwości spełniają je instynktownie. Rozczarowanie wśród najmłodszych pojawia się w momencie, gdy sami muszą sprecyzować się i odnieść się do danej sytuacji np. w grupie rówieśniczej. W sytuacji, gdy nie wszystko układa się po myśli najmłodszego dziecka może dochodzić do obwiniania innych;

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2016 pedagogpisze.pl , Blogger