Kolejność narodzin a charakter (część II)

Na temat dzieci środkowych powstało wiele mitów. Bardzo często mówi się że to „trudne osoby”, „czarne owce w rodzinie” albo, że są osobami nieszczęśliwymi, zbuntowanymi, wycofanymi i osobami znacznie odróżniającymi się od pozostałych. Dziecko środkowe starają się zazwyczaj rozwijać sytuacje konfliktowe między członkami rodziny, a w szczególności między rodzeństwem poszukują kompromisu. Sugerując kompromis same często ustępują, aby doszło do pojednania.  


Środkowe dzieci, czyli dzieci urodzone międzyna najstarszym a najmłodszym dzieckiem najczęściej charakteryzują się:

  • umiejętnością utrzymywania relacji z większością osób i zdolnością przywracania harmonii w stosunkach międzyludzkich, kiedy dojdzie do konfliktu- mistrzowie współdziałania. Posiadają cechy dyplomaty, bardzo często potrafią osiągnąć kompromis i znaleźć sposób na uspokojenie sytuacji. Starają się utrzymać dobre kontakty z większością osób, dopasowując się do danej grupy osób. Rozumieją potrzeby i uczucia innych osób. Podczas dorastania znajdują się pomiędzy rodzeństwem, dlatego właśnie najczęściej podają najtrafniejszy sposób na rozwiązanie konfliktu i potrafią ustąpić dla załagodzenia sytuacji;
  • z łatwością poddają się perswazji innych osób- środkowe dzieci poszukując kontaktu z drugą osobą często są bardzo podatne na zachowanie rówieśników. Z jednej strony nie mają trudności w relacjach z drugim człowiekiem, lecz sytuacja ta ma też minusy, ponieważ są znacznie łatwiej podatne na wzorce i intrygi;
  • lepszą umiejętnością stawiania sobie realnych celów i możliwości- dziecko średnie zawsze otacza się innym rodzeństwem, w różnym wieku, z bardziej doświadczonymi lub mniej rozwiniętymi, dlatego ich oczekiwania są zazwyczaj odpowiednio dopasowane do wieku i możliwości;
  • osiąganiem dobrych wyników w zajęciach twórczych- próbują koncentrować się na tych zagadnieniach, z którymi starsze rodzeństwo sobie nie radziło. Podejmuje próby stania się wyjątkowym i ważnym człowiekiem;
  • chęcią opuszczenia rodzinnego domu- zazwyczaj średnie dzieci jako pierwsze opuszczają dom. Być może spowodowane jest to ciągłą potrzebą ustępowania i poszukiwania kompromisów. Przekonani są o swoich możliwościach w odnajdowaniu się w nowym środowisku, realizując się w nowych zadaniach oraz pragną przygody;
  • skłonnością do angażowania się w różne ruchy i wspierania działań na rzecz uciśnionych- inwestują wiele energii w utrzymywanie i nawiązywanie relacji. Angażując się  w nawiązywanie relacji ograniczają swój czas na realizację potrzeb. Dzieci, którym poświęca się mniej czasu tracą świadomość własnych pragnień i potrzeb;
  • wyrażaniem swojej indywidualności w niezwykły sposób, szczególnie w okresie dorastania- po jakimś czasie mogą pojawić resentymenty. Zamiast upominać się o swoje i wprowadzać zmiany dają upust swoim resentymentom poprzez to jak wyrażają się światu. Poprzez sposób ubierania, fryzury czy też makijaż próbują zwrócić na siebie uwagę;
  • brakiem poczucia kierunku, w którym zmierzają, częściowo spowodowane jest to kłopotami z rozpoznaniem, czego pragną- dzieci proszące o pomoc często nie potrafią wyrazić z czym mają problem.  



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2016 pedagogpisze.pl , Blogger